Sky’ın gerilim dizisi Prisoner 30 Nisan’da başlıyor.
Sky Original’ın yeni gerilim dizisi Prisoner’da ahlaki sınırlar sınanıyor.
Bu yepyeni dizide, ilkeli, hırslı cezaevi nakil memuru Amber Todd, suç dünyasında yaşanan bir mücadelenin ortasında kalır ve kanunun her iki tarafı tarafından da korkulan birine güvenmeyi hızla öğrenmek zorunda kalır.
Amber, eğitimli bir kiralık katil ve yüksek değerli mahkum Tibor Stone’u, eski işverenleri aleyhine tanıklık etmesi için The Old Bailey’e götürmekle görevlendirilmiştir. Bu işverenler, onları durdurmak için her şeyi yapmaya hazır olan seçkin bir suç şebekesidir.
Nakil konvoyu acımasızca saldırıya uğradığında, Amber, Tibor’un kaçmasını önlemek için kendini ona kelepçeler. Pusu saldırısından tek kurtulanlar olan Amber ve Tibor birlikte kaçmaya başlar ve mahkemeye canlı ve zamanında ulaşmak için uyum içinde çalışmak zorundadır.
Yolculuk boyunca, Amber’ın kimseye, özellikle de kelepçeli olduğu katile güvenmemesi nedeniyle ilişkilerinde beklenmedik gelişmeler yaşanır. Ancak değer verdiği her şey tehlikedeyken, imkansız bir soruyla yüzleşmek zorundadır: hangi ahlaki sınırları aşmaya hazırdır?
Steven Spielberg’ün Bridge of Spies filminin Oscar ve BAFTA adayı senaristi
, dizinin yaratıcısı, yürütücü ve yönetici yapımcısı.
(We Are Lady Parts, Secret Invasion), ortak yürütücü yapımcı ve yazar olarak görev aldı.
Dizinin yönetmenliğini Otto Bathurst (Lockerbie: A Search for Truth, Peaky Blinders) üstlenirken, sonraki bölümlerin yönetmenliğini Pia Strietmann (Herrhausen – The Banker and The Bomb) yaptı. . Sky Studios adına Matt Charman, Foz Allan, Otto Bathurst ve Adrian Sturges yönetici yapımcı olarak görev aldı. Barney Reisz ise dizinin yapımcılığını üstlendi.
Ana oyuncu kadrosu şu isimlerden oluşmakta:
-
(The Serpent, Un Prophète): Tibor Stone
-
(Boiling Point, Big Boys): Amber Todd
-
(Back to Black, The Thief, His Wife and the Canoe): Alex Tebbit
-
(Lockerbie: A Search for Truth, 28 Weeks Later): Josephine Campbell
-
(September 5, Babylon Berlin): Nina Dragus
-
(A Knight of the Seven Kingdoms,, True Detective): Olly
-
(Lockerbie: A Search for Truth, Black Doves): Will O’Neil
-
(Mary & George, The Road Trip): Declan Dempsey
(Black Doves, Sticks and Stones),
(
Conclave, The Wonder) ve
(
Lockerbie: A Search For Truth), dizinin kadrosunda yer alan diğer oyuncular.
Senarist Matt Charman’a bu fikir, arabasında kırmızı ışıkta beklerken geldi: başrol oyuncularının birbirine kelepçeli olduğu bir dizi. O an, doğrudan Sky’ın yeni altı bölümlük gerilim dizisi Prisoner’a yol açtı. “Bir cezaevi nakil aracının yanında durmuştuk ve çocuklarımdan biri ‘Baba, o ne?’ diye sordu. Oradan uzaklaştık ve çocuklar başka bir şeye yöneldi. Ama ben kendimi şöyle düşünürken buldum: ‘Arkada kim var? Hikayeleri ne? Peki önde kim var? Yasanın farklı taraflarında olan ama bir arada yaşamaya mecbur kalan iki kişi arasındaki ilişkiyi hayal ettim. Kelepçeler bunun sembolü haline geldi.”
Hikaye kısa sürede şekillendi: Yeni anne Amber işe geri döner ve kendisini istihdam eden suç örgütü aleyhine mahkemede ifade verecek olan eski kiralık katil Tibor’u nakletmekle görevlendirilir. Araçları pusuya düşürüldüğünde, Tibor’u yakalamaya çalışan adamlardan kaçmak için birbirlerine kelepçelenmiş halde kaçmak zorunda kalırlar.
“Tibor ve Amber’ın birbirlerine kelepçeli olması gibi, ben de izleyiciyi Amber’a kelepçelemeye çalışıyordum,” diyor Steven Spielberg’in eleştirmenlerce övülen filmi Bridge of Spies’ın ortak senaristi Charman. “Biz de onun kadar korkuyoruz ve karanlıkta kalıyoruz, ama aynı zamanda bu yolculuğa kendimizi adamış durumdayız. Sanki her an ayaklarımızın altındaki zemin çökecekmiş gibi bir hisse kapılıyoruz. Dizinin devam eden yolculuğu, işlerin ne kadar kötüye gidebileceğini anlamaya çalışıyor…”
Sabahın 3’ünde, dondurucu soğukta birine kelepçelenmiş halde olmak gerçekten zorlu bir durum
Izuka Hoyle, “İlk dublör provasında tanıştık,” diyor. “Şöyle bir şeydi: ‘Tahar, Izuka. Izuka, Tahar… Kelepçeler?’ Kimya okumaları ya da ekran testleri yoktu. Birdenbire kendimizi bu işin içinde bulduk. Neyse ki o, hem insan olarak hem de oyuncu olarak harika biri. Her şey neşeyle başladı ve neşeyle devam etti.”
Kelepçeler lojistik açıdan bir kabusa dönüşebilirdi, ancak akıllıca yapılan küçük değişiklikler çekimlerin sorunsuz geçmesini sağladı. “Dövüş sahnelerinde, hızlı bir şekilde koşum takımlarına da ihtiyacımız olduğunu fark ettik,” diyor Hoyle. “Tahar ve ben gerçekten kendimizi veriyoruz ve bir süre sonra yorulmaya başlıyorsunuz ve bileklerinizde çok fazla baskı oluyor. Bu yüzden ikimiz de emniyet kemeri takıyorduk ve sonra bir ip kolumuzdan geçip bileklerimizden çıkarak birbirine bağlanıyordu. Böylece birbirimize karşı çektiğimizde, baskıyı bileklerimiz değil, vücut ağırlıklarımız üstleniyor ve birbirimizi dengeliyorduk.”
Amber altı aylık bir doğum sonrası dönemde ve Hoyle bunu ekranlara yansıtmaya özen gösterdi. Şöyle diyor: “İş dışında spor yapmayı seviyorum ve dövüş sanatlarıyla da ilgileniyorum. Bir hareket koçuyla çalıştık ve ilk odaklandığım konu şuydu: ‘Altı ay önce doğum yaptıktan sonra insan nasıl yürür?’
“Bunun da ötesinde, dövüş sahnelerinin çekimi bütün gün sürdüğü için gerçekten formda olmanız gerekiyor. Yani, formda değilmiş ve dövüşemiyormuş gibi davranırken, aynı zamanda günü atlatacak kadar dayanıklılığa sahip olmak gerekiyordu. Tahar iyi bir partnerdi çünkü ikimiz de bu işe çok hevesliydik, hatta biraz fazla rekabetçiydik. İkimiz de ‘Bundan daha hızlı yapabiliriz!’ diyorduk.”
10.000’den fazla boş mermi attık ve tünelin içindeki ses çok yoğundu
Yönetmen Otto Bathurst, ikilinin dublörlük sahnelerinin çoğunu kendilerinin yaptığını şöyle anlatıyor: “Kelepçeli sahneler tehlikeli olduğu için bol bol prova yaptık. Kelepçeli halde tüm hızınızla koşmak, üç bacaklı yarışa benziyor. Ama bunu bu kadar muhteşem ve aslında çok kolay kılan şey, Tahar ve Izuka’nın ne kadar harika olduklarıydı. Sabahın 3’ünde dondurucu soğukta birine kelepçeli olmak çok zorlu bir iş, ama onlar muhteşemdi.”
Charman’ın senaryoları Bathurst’un gelen kutusuna düştüğünde, yazar-yönetmen ikilisi Galler’deki çekimler öncesinde senaryoları “bir üst seviyeye” taşıdı. “Senaryoları oldukça kentleştirdik,” diyor Bathurst. “İlk taslaklarda, birinci bölümdeki tüneldeki büyük sahne ormanda, kırsal bir pusu olarak geçiyordu. O sahneyi alıp daha dramatik ve sinematik bir şey yapmak istedim. Heat gibi harika filmleri taklit etmek istedim.”
“Bu tüneli bulmayı başardık ve bu bir askeri operasyona dönüştü. Tüneli bizim için beş gece boyunca kapattılar ama çok belirli bir zaman aralığımız vardı. Tüm ekip saat 21.50’de bir dinlenme alanında arabalarında sıraya girerdi ve bir ordu konvoyu gibi içeri girip ekipmanlarımızı indirirdik” diyor Bathurst.
“10.000’den fazla boş mermi ateşlemiş olmalıyız ve tünelin içindeki ses çok yoğundu. Günler boyunca aralıksız çalıştık, öğle molası vermedik ve sabah 4 ya da 5’te dışarı çıkıyorduk. Sonra tüneli tertemiz yapıp, bariyerleri kaldırıp tüneli açmadan önce her merminin ortadan kaldırıldığından emin oluyorduk. Bu çok tatmin ediciydi. İşi başardık. Herkes harikaydı.”
Sonuç olarak, Amber’ın bebeğine kavuşmak için eve dönmeye çalıştığı altı saatlik sürükleyici bir televizyon programı ortaya çıktı. “Bu işi yapmadan önce annelerle röportaj yapıyordum ve beni en çok etkileyen şey, kadınlar çocuk sahibi olur olmaz ortaya çıkan bu ilkel içgüdüydü” diyor Hoyle.
“Amber, dövüş açısından Tibor’un becerilerine sahip değil ama empati yeteneği ve duygularına bağlılığı var. Bu, bedeni tamamen bitkin düştüğünde bile bir adım daha atabileceği anlamına geliyor. Altında bir çocuk varken arabaları kaldıran kadınların hikayelerini duyarsınız; ben de bu duygudan ilham aldım. Kızına kavuşmak, dizi boyunca onu motive eden itici güç.”
Charman, Amber sayesinde ikinci bir sezonun da olabileceğini söylüyor. “Her zaman minibüsün arkasında başka bir mahkumun olabileceğini hayal ettim, ancak Amber’ın öğrendiği ve deneyimlediği her şeyi ikinci sezonda da kullanması gerekecek. İkinci kez bir şeyler ters gittiğinde bu onu nasıl bir insan yapar?”
